Χωριάτικη Σαλάτα

 Χωριάτικη Σαλάτα

 

 

Η ελληνική χωριάτικη σαλάτα είναι γνωστή στο εξωτερικό με την ονομασία ελληνική σαλάτα (αγγλικά: Greek salad, ^[1] γαλλικά: salade grecque, ^[1] γερμανικά: Griechischer Salat, ^[2] ιταλικά: insalata greca ^[3]). Γίνεται με ντομάτα, αγγούρι, φέτα, ελιές, κρεμμύδι, πράσινη πιπεριά, ελαιόλαδο, ρίγανη και αλάτι. Κάποιες φορές προστίθεται κάππαρη (πολύ συχνά στις Κυκλάδες ^[4]), ξύδι και για διακόσμηση μαϊντανός (κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα ^[4]) και παξιμάδια. Σε πολλά ελληνικά νησιά και σε άλλα μέρη της χώρας, αντί για φέτα μπορεί να χρησιμοποιηθούν διάφορα τοπικά τυριά. ^[4] Σε ορισμένα μέρη του εξωτερικού, όπως στις ΗΠΑ, κυκλοφορεί μια παραλλαγή της χωριάτικης σαλάτας με την προσθήκη μαρουλιού. ^[5]

Στα εστιατόρια μπορεί κανείς να παραγγείλει τη σαλάτα απλώς ως: "χωριάτικη".

Είναι συνηθισμένο συνοδευτικό στα ελληνικά τραπέζια, έχει υψηλή θρεπτική αξία και αποτελεί βασικό κομμάτι της ελληνικής γαστρονομίας. ^[6]

 

^{Πηγή: Χωριάτικη Σαλάτα}

Κρέας Λεμονάτο

 Κρέας Λεμονάτο

 

 

Σε κατσαρόλα βάζουμε το λάδι να ζεσταθεί και ρίχνουμε το σκόρδο κομμένο στα δύο.
Όταν σωταριστεί προσθέτουμε το κρέας, φροντίζοντας να ροδίσει καλά, από όλες τις πλευρές. Έτσι και ωραίο χρώμα θα έχει και θα θωρακιστούν οι χυμοί του μέσα σε κάθε κομμάτι.
Αν δεν γίνει αυτό, το μοσχαράκι θα γίνει σαν βραστό και όχι σαν ψητό, όπως θέλουμε εμείς να μοιάζει.
Όταν σωταριστεί καλά το κρέας, προσθέτουμε τη ζάχαρη, την ρίγανη και τόσο νερό ζεστό, όσο να το σκεπάζει. Όχι παραπάνω!
Μόλις πάρει βράση το κρέας, το σκεπάζουμε και χαμηλώνουμε τη φωτιά στο μισό. Έχουμε σε άλλο μάτι της κουζίνας νερό που να σιγοβράζει.
Μόλις κοντεύει να εξατμιστεί το νερό στην κατσαρόλα, προσθέτουμε ζεστό νερό. Αυτή η διαδικασία θα συνεχιστεί, έως ότου το φαγητό μαλακώσει καλά και ψηθεί εντελώς.
Πρέπει να μείνει μόνο με το λάδι του και λίγη σάλτσα.
Ο χρόνος ψησίματος εξαρτάται από το μέρος του ζώου που προέρχεται το κρέας που χρησιμοποιήσαμε. Συνήθως το μπούτι χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να μαγειρευτεί, ενώ το χτένι και η ελιά λιγότερο.
Πέντε λεπτά πριν κατεβάσουμε την κατσαρόλα με το φαγητό από τη φωτιά, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι.
Σερβίρουμε το μοσχαράκι, με πατάτες τηγανητές, πασπαλισμένες με τριμμένο γλυκό κεφαλοτύρι, με πουρέ, με ρύζι ή ακόμα και με κάποιο ζυμαρικό, ανάλογα τι προτιμάμε.

 

Πηγή: Κρέας Λεμονάτο

Παστιτσάδα

 Παστιτσάδα

Η παστιτσάδα είναι παραδοσιακό φαγητό της Κέρκυρας, το οποίο έχει ως βασικά υλικά το κρέας και το χοντρό μακαρόνι. Μαγειρεύεται κυρίως στα χωριά της Κέρκυρας, στα οποία οι νοικοκυρές και οι νοικοκύρηδες συνηθίζουν να προσθέτουν και κανέλα, λίγο παραπάνω από το συνηθισμένο. Θεωρείται μαζί με το σοφρίτο από τα γνωστότερα πιάτα της Κέρκυρας.

Η παστιτσάδα ξεχωρίζει από το συνηθισμένο κρέας κοκκινιστό με μακαρόνια για τους εξής λόγους :

1. Πρώτον είναι το μίγμα των μπαχαρικών που χρησιμοποιείται για να νοστιμίσει το κρέας, το σπετσερικό. Το σπετσερικό αποτελείται από κανέλλα, γαρύφαλλο τριμμένο, μπαχάρι, μοσχοκάρυδο και κύμινο. Αυτό το μείγμα μπαχαρικών πωλείται έτοιμο και σε σωστές αναλογίες τόσο στα καταστήματα της Κέρκυρας όσο και στα φαρμακεία του νησιού.
2. Μια άλλη διαφορά είναι το κόκκινο κρασί και το ξύδι που χρησιμοποιείται ώστε το χρώμα της σάλτσας να γίνει σκούρο κόκκινο.
3. Μια τρίτη διαφορά είναι ότι το κρέας δεν μαγειρεύεται σε λάδι αλλά σε βούτυρο Κερκύρας.

Η παστιτσάδα θεωρείται γιορτινό φαγητό.^[1] Έχει χαρακτηριστεί κατακόκκινη σαν την φωτιά, πεντανόστιμη και εξαιρετικά αρωματική λόγω των μπαχαρικών και ιδιαίτερα της κανέλας. Γίνεται με κόκορα αλλά και με μοσχάρι.^[2]

 

^{Πηγή:  Παστιτσάδα}

Πίτσα

 Πίτσα

  

Η πίτσα (ιταλικά: pizza) είναι πιάτο ιταλικής προέλευσης, το οποίο αποτελείται από μια συνήθως στρογγυλή, επίπεδη βάση ζύμης με βάση το σιτάρι με προζύμι, με τομάτες, τυρί και συχνά διάφορα άλλα υλικά (όπως διάφορα είδη λουκάνικου, γαύρο, μανιτάρια, κρεμμύδια, ελιές, λαχανικά, κρέας, ζαμπόν, κ.ά.), η οποία στη συνέχεια ψήνεται σε υψηλή θερμοκρασία, παραδοσιακά σε ξυλόφουρνο. 

Πηγή: Πίτσα

Μακαρόνια με κιμά

 Μακαρόνια με κιμά

 

Η σάλτσα κιμά είναι η δημοφιλέστερη γέμιση για μακαρόνια στην Ελλάδα.^[1] Είναι μοσχαίρισιος κιμάς και σάλτσα ντομάτας καρυκευμένη με κανέλα, μπαχάρι και γαρίφαλο. Τα Mακαρόνια με κιμά (ζυμαρικά με γέμιση σάλτσας κιμά) είναι η βάση για το τσίλι του Σινσινάτι και τις σως που χρησιμοποιούνται ως γέμιση των χοτ ντογκ του Κόνεϊ Άιλαντ, πιάτα που αναπτύχθηκαν από Έλληνες μετανάστες στην Αμερική στη δεκαετία του 1920.

 

Πηγή: Μακαρόνια με κιμά

Μουσακάς

 Μουσακάς

  

Στην ελληνική εκδοχή του μουσακά, οι μελιτζάνες κόβονται σε λεπτές φέτες και τηγανίζονται ελαφρά σε ελαιόλαδο. Στη συνέχεια, στρώνονται σε ταψί με ένα μείγμα από αλεσμένο αρνίσιο ή μοσχαρίσιο κιμά, κρεμμύδια, σάλτσα ντομάτας και διάφορα καρυκεύματα.^[6] Στην κορυφή των στρώσεων απλώνεται η μπεσαμέλ και τρίμματα φρυγανιάς ή τυριού.

Γνωστή επίσης είναι και η μακεδονική παραλλαγή με την προσθήκη τηγανισμένης πατάτας αλλά και η νηστίσιμη εκδοχή, με την αντικατάσταση του κιμά από μαγειρεμένο χταπόδι. Άλλες παραλλαγές στη συνταγή αφορούν λιγότερο παραδοσιακές εκδοχές όπου η μελιτζάνα αντικαθίσταται με κολοκυθάκια ή ο χορτοφαγικός μουσακάς όπου η μπεσαμέλ και ο κιμάς παράγονται από σόγια. 

Πηγή:  Μουσακάς

Σουτζουκάκια

 Σουτζουκάκια

  

Τα σουτζουκάκια μαγειρεύονται στη κατσαρόλα, ενώ μπορούν πριν να έχουν τσιγαριστεί ελαφρά, και σερβίρονται με σάλτσα, μέσα στην οποία έχουν μαγειρευτεί ή αφεθεί να μαλακώσουν. Συνοδεύονται συνήθως με πιλάφι, αλλά και με πουρέ, πατάτες ή χωρίς συνοδευτικό. Απαντώνται πολλές παραλλαγές στην συνταγή, αλλά εν γένει τα σταθερά υλικά της παραδοσιακής συνταγής περιέχουν: μοσχαρίσιο κιμά, μαζί με χοιρινό κιμά, ψωμί, αβγά, κρεμμύδι, σκόρδο, και ντομάτα για τη σάλτσα, ενώ στα μπαχαρικά η παραδοσιακή συνταγή περιέχει σίγουρα κύμινο και κανέλα^[4][5], και από κει και πέρα αλάτι, πιπέρι, μαϊντανό, ενώ μπορεί να περιέχει και λίγο κόκκινο κρασί, ξύδι και ζάχαρη.

 

Πηγή: Σουτζουκάκια

Ντολμαδάκια

 Ντολμαδάκια

 

                               

Ο ντολμάς (απαντάται και ως σαρμάς ή Σαρμαδάκια κύριως στην (Βόρεια Ελλάδα) ή γιαρμάς^{[εκκρεμεί παραπομπή]} ή κουπέπι είναι φαγητό, το οποίο το φτιάχνει η συγκεκριμένα σε ένα είδος πιάτων με γεμιστά λαχανικά. Το ντολμά τον συναντάμε στην Ελληνική κουζίνα, Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των γύρω περιοχών, όπως Ρωσία, Μέση Ανατολή, Καυκασία και Κεντρική και Νότια Ασία. Ίσως ο πιο γνωστός είναι αυτός, που παρασκευάζεται με αμπελόφυλλα, ενώ στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται επίσης φύλλα μαρουλιού και λάχανου για να τυλιχτεί η γέμιση. Εκτός Ελλάδας, με τη λέξη ντολμάς αναφέρονται και γεμιστά πιάτα όπου γεμίζονται άλλα λαχανικά, όπως κρεμμύδι, κολοκυθάκια, μελιτζάνες, ντομάτα και πιπεριά. Οι ντολμάδες με κρέας γενικά σερβίρονται ζεστοί, συχνά με σάλτσα ή αυγολέμονο. Οι νηστίσιμοι γενικώς σερβίρονται κρύοι, αν και στο Ιράν τρώγονται και με τους δύο τρόπους. Νηστίσιμοι και μη συχνά τρώγονται με γιαούρτι. Σε ένα μικρό χωριό,την Νικήσιανη Καβάλας γιορτάζουν οι κάτοικοι του χωριού κάθε χρόνο τον Ιούνιο , κάνοντας την «γιορτή του σαρμά». 

Πηγή: Ντολμαδάκια

Παστίτσιο

 

 Το παστίτσιο αποτελείται από διαφορετικές στρώσεις υλικών. Ως προς την παρασκευή του υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι αλλά η βασική συνταγή χρησιμοποιεί μακαρόνια χοντρά, κιμά μοσχαρίσιο ή αρνίσιο ή χοιρινό με ντομάτα και τη λευκή σάλτσα ή αλλιώς μπεσαμέλ. Στο τέλος συνηθίζεται να προστίθεται τυρί τριμμένο. 

 

Πηγή: Παστίτσιο

Καρμπονάρα

 

Η καρμπονάρα αποτελεί πιάτο ζυμαρικών της ιταλικής κουζίνας και συγκεκριμένα μακαρονάδα από την Ρώμη.^[1][2]

Πρόκειται για μια συνταγή με βασικά υλικά το αυγό, το γκουαντσάλε ή πανσετα το πιπέρι και το πεκορίνο ρομάνο.^[1][2][3] Εκτός Ιταλίας πολλές φορές χρησιμοποιείται το καπνιστό μπέικον ως κρεατικό υποκατάστατο. Το πιάτο έφτασε στη σύγχρονη μορφή του, με τη σημερινή του ονομασία, στα μέσα του 20ού αιώνα.^[4] Τα σπαγγέτι είναι τα πιο κοινά ζυμαρικά, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης fettuccine , rigatoni , linguine ή bucatini

 

Πηγή: Καρμπονάρα